جلالی، فتحالله، خوشنویس، کتیبهنویس، و شاعر در سدۀ سیزدهم و چهاردهم. او فرزند میرزاعبدالرحیم
پاینده، ابوالقاسم، مترجم، نویسنده و روزنامهنگار معاصر ایرانی.1 او در 1287ش در نجفآبادِ* اصفهان
صدر، سیداسماعیل،1 عالم امامى و مرجع تقلید در سدههاى سیزدهم و چهاردهم. او در
سروش اصفهانى، میرزامحمدعلى، یکى از چند تن چَکامهسرایانِ تَراز نخست دربار قاجار، ملقب به
همایی، جلالالدین،1 ادیب، شاعر، مورخ، و فقیه عارف در قرن چهاردهم (1278ش-1359ش). او در
خواجو، محله، محلهای با پیشینۀ تاریخی واقع در شمالغربی رودخانۀ زایندهرود. وجه تسمیه خواجو
نبات اصفهان، نوعی شیرینی و سوغات. واژۀ «نبات» در فارسی کوتاهشدۀ سُکَّرُ النَّبات (عربی)
پولکی اصفهان، نوعی شیرینی و سوغات. «پولکی» نوعی شیرینی از دستۀ آبنباتهاست که بهصورت
جلد مُعَرَّق، گونهای جلد چرمی. در زبان پهلوى باستان، واژۀ «جَلتا» یا «جَلرا» به
صحیفی جوهریشیرازی، خوشنویس مشهور در قلم ثُلث در قرنهای دهم و یازدهم. صَحیفی شیرازی،
تذهیب (زرنگاری)، هنر کتابآرایی. تذهیب در لغت به معنای پوشاندن با طلا،1 زَراندود و
عمان سامانی، میرزا نورالله، شاعر و عارف، ثناگوی پیامبر اکرم و اهلبیت، مرثیهخوان امامحسین
شیخ لطفالله، مسجد، بنایى از نیمۀ نخست سدۀ یازدهم، از دورۀ شاهعباس اول*، در
نمادِ اصفهان، نشانۀ شمایلی صورت فلکی قوس، به نشانه طالع اصفهان، بر سردر بازار قیصریه.
کتابخانه مرکزی شهرداری، از مهمترین کتابخانههای عمومی شهر اصفهان. پیشینۀ شکلگیری آن به تأسیس کتابخانه
دردشت (بابالدشت/بابلدشت)، از محلههای قدیم اصفهان، واقع در منطقۀ شمال شهر. دربارۀ وجه نامگذاری دردشت،
چهلستون، کاخی تشریفاتی از دورۀ صفویه* در اصفهان*، دارای بیست ستون.1 دلیل چهلستون نامیدن این
چهارباغ، خیابانی از دورۀ شاهعباس اول و از نمادهای هویت شهر اصفهان. این خیابانِ عریض
کنیسه، محل اجتماع و عبادت یهودیان. واژۀ کنیسه و کنیس و جمع آن کنائس عربی
صائب تبریزی. شاعر فارسیسُرای سدۀ یازدهم، از سرایندگان ممتاز سبک هندی.1 نامش میرزا محمدعلی متخلص
جوباره، قدیمترین محله و بافت تاریخی شهر، و غالباً یهودی نشین. جوباره، جویباره، جُهودباره یا
شَهْشَهان، بُقعه، بنایی از سدۀ نهم در اصفهان.1 بقعۀ شهشهان، حسینیه و آرامگاه شاهعلاءالدین محمد
الهی قمشهای، محییالدّین مهدیبن حاج ملاابوالحسن. عالم شیعی، حکیم، مترجم قرآن و شاعر شیعی متخلّص
زینبیه (ارزنان)، محلهای در شمال شرق شهر و جزو منطقه 14 شهرداری. این محله، که
«دانشنامه اصفهان»، سند هویتی و حافظه استراتژیک یکی از درخشانترین کانونهای تمدنی جهان است. در دورانی که میراث فرهنگی ایران با تهدیدهای چندگانهای همچون تخریبهای محیطی، سایه سنگین جنگ و
مراسم رونمایی از دانشنامه اصفهان در روز پنجم آذر ماه ۱۴۰۴ ساعت ۰۹:۰۰ صبح در محل سالن همایش کتابخانه مرکزی شهرداری اصفهان و با حضور فرهیختگان، اندیشمندان و مسئولین استان
دانشنامه اصفهان از محققان و مؤلفان علاقمند به اصفهان و اصفهان-پژوهی برای تألیف مقاله دعوت به همکاری میکند. علاقمندان با مراجعه به فهرست عنوان/مدخل در کادر آبی بالای سایت اصفهانیکا
هو الاوّل و الآخر
دانشنامۀ اصفهان گنجینهای است از دانشها و دانستنیها دربارۀ حدود هزار و هفتصد سال تاریخ، فرهنگ، و تمدن اصفهان. اقلیم اصفهان با نمادهای مختلف همواره مکانی برای زیست مردمانی از قومها، دینها، مذهبها و ذائقههای مختلف بوده است.
سیاستهای نگارشی حاکم بر این گنجینه از این قرار است:
از آنجا که اغلب مؤلفان، ارزیابان، ویراستاران، کتابشناسان و دیگر همکاران محترم فعال در دانشنامۀ اصفهان سابقۀ فعالیت و پژوهش در زمینۀ دانشنامهنگاری را دارند، ره به اِطناب نبردهایم و سعی کردهایم برای سهولت در دسترسی به عمدۀ نکات ضروری، چکیدهای از آئیننامۀ نگارش خود را در اینجا به اشتراک بگذاریم.
